* रेणू गुप्ता
‘‘अरे यार सायमी, आज शुक्रवार आहे. संध्याकाळी मूवी पाहायला जाऊया का? आज प्रिन्सिपल मॅडमनी ओरडल्यामुळे माझा मूड खूपच खराब झाला आहे. थोडसं चील करावसं वाटतंय. तिकीट बुक करू का?’’ कियाराने तिची फ्रेंड सायमीला विचारलं.
‘‘नाही यार. आज संध्याकाळी मला मूवीला अजिबात येता येणार नाही. संध्याकाळी माझ्या कजिंससोबत सिनेमा पहायला त्यांच्यासोबत जाणार आहे.’’
‘‘तुझे कजिंस तुझ्याशी एवढे क्लोज आहेत की तू एक पूर्ण संध्याकाळ त्यांच्यासोबत घालवणार? तू जरा विचित्रच आहेस. मौजमजेसाठी आउटिंगला फ्रेंड्ससोबत जायचं असतं; कुटुंबासोबत नाही.’’
‘‘अगं, माझे हे डिस्टंट कजिंस माझे फ्रेंड्सच आहेत. माझे कजिन माझ्या आयुष्यातील सर्वात फ्रेंडली आणि स्ट्राँग सपोर्ट सिस्टम आहे. त्यांच्यामुळेच मी आज या अनोळखी शहरात एकटं राहत आयुष्याच्या प्रत्येक चढ उताराला सहजपणे फेस करत आहे. तू इमॅजिन करू शकत नाहीस की आयुष्याच्या प्रत्येक वळणावर ते मला किती सोबत देतात. तू तर आताच या शाळेत नवीन आली आहेस. कोणी असं नाही आहे की ज्याच्याशी मनातील गोष्टी शेअर करून मन मोकळं करेन. आम्ही तीन डिस्टन्ट कजिंस आहोत. लहानपणापासून एकत्र वाढलोत तिघे याच शहरांमध्ये आहेत. मला नव्या शहरात एकटं येण्याची परमिशन मिळाली तीदेखील या माझ्या कजिन्समुळेच.’’
निर्भरता खटकू लागली
‘‘माझं कुटुंब खूपच रुढीवादी आणि परंपरावादी आहे. आम्ही जयपूरच्या खैरथल नावाच्या एका भागामध्ये एकत्रित कुटुंबात राहतो. आमच्या घरातील सर्वात मोठे माझे काका आहेत. बाबांचा बिझनेस काही खास चालत नाही. त्यातून फक्त आम्हा पाच सदस्यांच्या कुटुंबाचा उदरनिर्वाह मोठया मुश्किलीने चालतो. मोठ्या खर्चासाठी आम्हाला मोठ्या काकांचं तोंड पाहावं लागतं.
‘‘जेव्हापासून आम्ही भाऊ-बहीण मोठे झालो, प्रत्येक गोष्टीवरती काकांवर अवलंबून राहणं आम्हाला खटकू लागलं. माझे काही डिस्टन्स कजिन्स आमच्या इथून निघून इथेच जयपूरमध्ये जॉब करत आहेत. तिथे नव्या शहरात येण्याची परमिशन मला त्यांच्यामुळेच मिळाली. पोस्ट ग्रॅज्युएशननंतर माझ्यासाठी नव्या आणि या अनोळखी जयपूरमध्ये नोकरी करण्याची इच्छा या तिघांमुळेच पूर्ण झाली.’’
